Methoden voor het voorkomen van zwart worden van roestvrijstalen snelkoppelingen

Tijdens het passiveren van roestvrijstalen snelkoppelingen wordt vaak waargenomen dat sommige roestvrijstalen onderdelen, wanneer ze in de oplossing worden geplaatst, snel reactiebellen produceren en dat het roestvrijstalen oppervlak geleidelijk zwart wordt. Na verwijdering zijn meerdere zandstraal- of mechanische polijststappen nodig totdat de passivatie succesvol kan verlopen. Dit kan er soms toe leiden dat onderdelen de maattoleranties overschrijden of worden gesloopt. Sommige onderdelen slagen er echter nog steeds niet in om zelfs met deze methode een gekwalificeerde passivatiefilm te produceren.

Als zoutbadafschrikken wordt toegepast, moeten de onzuiverheden (SO₂₋₄) in het zoutbad worden gecontroleerd. Het SO₂-₄-gehalte moet regelmatig worden gemeten en de activiteiten moeten strikt de processpecificaties volgen. Dit kan de vorming van sulfiden op het roestvrijstalen oppervlak voorkomen. Tijdens het temperen moeten de specificaties voor de warmtebehandeling voor roestvrij staal worden gewijzigd in afschrikken en temperen in een vacuümoven. De behandelde delen hebben een helder oppervlak, al kunnen er nog steeds temperende oxidatiekleuren aanwezig zijn. De oppervlakteconditie is echter beter dan die van eerder behandelde onderdelen en de film is dunner. Dit elimineert de noodzaak van mechanisch polijsten of zandstralen om de oxidatiekleur te verwijderen, waardoor wordt voorkomen dat onderdelen de toleranties overschrijden of worden gesloopt, waardoor de passivatiekwaliteit wordt verbeterd. Tegelijkertijd moeten tijdens het blussen de juiste processpecificaties worden geselecteerd. Als tijdens het temperen de bewerking wordt uitgevoerd binnen het temperatuurbereik van 500-600 graden en als de hardheid niet de belangrijkste indicator is voor het onderdeel, moet meervoudig temperen zoveel mogelijk worden vermeden. Door onvoldoende kennis over het passiveren van roestvast staal in het verleden waren de eisen aan de oppervlakteruwheid van onderdelen niet streng. Oppervlakken met een ruwheid van 6,3 μm, en zelfs niet-bewerkte oppervlakken, kunnen de passivatiekwaliteit beïnvloeden. Nu wordt bepaald dat de oppervlakteruwheid van roestvrijstalen onderdelen die passivering ondergaan minder dan 1,6 μm mag zijn. Deze regeling elimineert één factor die van invloed is op het zwart worden van de passivatie.